Շիկահողի արգելոց

Շիկահողի արգելոցը գտնվում է Սյունիքի մարզում՝ Խուստուփ լեռան հարավ-արեւելյան եւ Մեղրու լեռնաշղթայի հյուսիս-արեւելյան լանջերին, Ծավ եւ Շիկահող գետերի վերին ավազաններում, 700-ից մինչեւ 2800 մ բարձրություններում: Այս արգելոցը հիմնվել է 1958 թվականին եւ զբաղեցնում է մոտ 10,330 հեկտար տարածք: Այն ստեղծվել է որպես բնական միջավայրի պահպանության վայր՝ կաղնու, բոխու, հաճարենու, սովորական կենու եւ սոսու անտառների, ինչպես նաեւ վայրի կենդանիների համար: Շիկահողի տարածքը բնութագրվում է բարդ եւ մասնատված ռելիեֆով, որում շատ են լեռնային գետակներն ու հանքային աղբյուրները: Բուսականության տեսանկյունից արգելոցը հարուստ է՝ ներկայացնելով շուրջ 1100 տեսակ բույսեր, որոնք պատկանում են 432 ցեղերի եւ 92 ընտանիքների, որոնցից 70-ը ընդգրկված են Հայաստանի Կարմիր գրքում: Արգելոցի տարածքի մոտ 94%-ն անտառապատ է, որտեղ աճում են արեւելյան եւ սովորական բոխին, վրացական եւ խոշորառէջ կաղնիները, հատապտղային կենին, արեւելյան հաճարենին եւ սոսին, որը որը Կովկասում միակ սոսու պուրակն է: Այստեղ աճում են նաեւ վայրի պտղատու ծառատեսակներ՝ տանձենի, արեւելյան խնձորենի, կենի, հունական վայրի ընկուզենի, լորենի, հացենի, թխկի, թեղի եւ սալորենի: Հաշվվում է նաեւ 18 հազվագյուտ մամուռների տեսակ, որոնցից առավել հայտնի է բարակ ֆաբրոնիան: Կենդանական աշխարհը ներառում է տարբեր սողուններ՝ գյուրզան, ջրային եւ սովորական լորտուներ, դեղնափորիկ եւ հայկական լեռնատափաստանային վահանագլուխ իժ: Թռչուններից տարածված են վայրի հնդկահավը, քարարծիվը, սպիտակագլուխ եւ սեւ անգղները: Կաթնասուններից հանդիպում են գորշ արջը, գորշուկը, վարազը, այծյամը, գայլը, աղվեսը, գորշ նապաստակը, լայնականջ ոզնին, երբեմն էլ բեզոարյան այծը, վայրի ոչխարը եւ հովազը: Կենդանիների մեծ մասը գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։