Նորավանք Վանական Համալիր

Նորավանքը միջնադարյան Հայաստանի հոյակերտ վանական համալիրներից մեկն է։ Այն գտնվում է կարմիր հրեղեն ժայռերի կիրճում, որն էլ ավելի է ընդգծում նրա եզակի գեղեցկությունը։ Քանի որ վանքը մոտ է Ամաղու գյուղին, այն հաճախ անվանում են նաև Ամաղուի Նորավանք։

Նորավանքը հիմնադրվել է դեռևս 9-րդ դարում, իսկ հիմնականում վերակառուցվել է 13–14-րդ դարերում։ Նրա հիմնադրման պատմության միակ սկզբնաղբյուրը Ստեփանոս Օրբելյանի «Պատմություն նահանգին Սիսական» աշխատությունն է, որը գրվել է հենց Նորավանքում։ Վանքը եղել է ժամանակի խոշոր մշակութային, կրթական ու գրչության կենտրոն՝ սերտորեն կապված Գլաձորի համալսարանի և Տաթևի վանքի հետ։

Համալիրը ներառում է Սուրբ Աստվածածին (Բուրթելաշեն) դամբարան-եկեղեցին, Սուրբ Ստեփանոս Նախավկա եկեղեցին՝ արևմուտքից կից գավթով, և Սբ. Գրիգոր եկեղեցին։ Գավթի մուտքից վեր լուսամուտը պսակող քանդակի կենտրոնում Հայր Աստծո խոշոր պատկերն է, ինչը բացառիկ է հայ միջնադարյան քանդակագործության մեջ, իսկ Բուրթելաշենի հարավային կողմում պահպանվել է մանրանկարիչ, ճարտարապետ և քանդակագործ Մոմիկի խաչքար-մահարձանը։

Սբ. Գրիգոր եկեղեցին Ստեփանոս Օրբելյանի դամբարանն է։ Սուրբ Գրիգոր մատուռ-տապանատունը կառուցել է ճարտարապետ Սիրանեսը 1275 թվականին, և այստեղ թաղված են Օրբելյան իշխանական ընտանիքի տասը անդամներ։

Այո՛, ONE WAY Tour-ի՝ Երևանից մեկնող տուրերը կանգ են առնում այստեղ․ դրանք ներկայացված են այս էջում։