Klasztor Chor Wirap

Na lewym brzegu rzeki Araks leży Chor Wirap, którego historia jest ściśle związana z okresem przyjęcia chrześcijaństwa jako religii państwowej w Armenii. „Wirap” był głębokim dołem pełnym węży, skorpionów i jadowitych owadów, do którego wrzucano skazanych. Według historyka Agatangelosa król Tirydates III Wielki prześladował chrześcijan, wśród których był Grzegorz Oświeciciel. Z rozkazu króla Grzegorz został wrzucony do królewskiego lochu w Artaszacie, gdzie spędził około 14 lat. W tym czasie Tirydates III Wielki ciężko zachorował i według snu jego siostry tylko Grzegorz Oświeciciel mógł go uzdrowić. Na rozkaz króla Grzegorz został uwolniony, uzdrowił króla, a następnie przy wsparciu króla chrześcijaństwo zostało ogłoszone religią państwową. Kompleks klasztorny Chor Wirap składa się z kościołów św. Grzegorza i Najświętszej Bogurodzicy. Chor Wirap jest doskonałym przykładem klasztoru-twierdzy, łączącego budowle religijne i obronne.