Klasztor Chor Wirap

Chor Wirap leży na lewym brzegu rzeki Araks. Jego historia jest ściśle związana z czasem, gdy Armenia przyjęła chrześcijaństwo jako religię państwową.

„Wirap” był głębokim dołem pełnym węży, skorpionów i jadowitych owadów, do którego wrzucano skazanych. Według historyka Agatangelosa król Tirydates III Wielki kazał wrzucić Grzegorza Oświeciciela do tego królewskiego lochu w Artaszacie, gdzie spędził około 14 lat; gdy król ciężko zachorował, Grzegorza uwolniono, uzdrowił władcę, a przy wsparciu króla chrześcijaństwo ogłoszono religią państwową.

Kompleks tworzą kościoły św. Grzegorza i Najświętszej Bogurodzicy; to doskonały przykład klasztoru-twierdzy, łączącego budowle religijne i obronne. Obecny kościół św. Grzegorza wzniesiono w XVII wieku na ruinach kościoła zbudowanego nad dołem w 642 roku, a otwór, przez który wdowa przez 14 lat codziennie wrzucała Grzegorzowi chleb, znajduje się po wschodniej stronie sklepienia dołu.

Tak. Oprócz tego, że był ważnym miejscem pielgrzymkowym, od XIII wieku Chor Wirap stał się ośrodkiem edukacji i nauki, gdzie studiowali m.in. Wardan Arewelci, Esayi Nchetsi, Hovhannes Erzngatsi i Nerses Mshetsi.

Tak — wycieczki ONE WAY Tour z Erywania zatrzymują się w Chor Wirap; są wymienione na tej stronie.