Jaskiniowa wioska Khndzoresk

Około 13 kilometrów na południowy wschód od Goris, na górskich zboczach przy północno-wschodnim krańcu wsi Khndzoresk, znajduje się historyczna osada znana jako Stary Khndzoresk. We wczesnym okresie domy w Khndzoresku były głównie mieszkaniami jaskiniowymi, czasami położonymi 20–30 metrów nad ziemią. Te jaskiniowe domy służyły nie tylko do zamieszkania, ale także do celów obronnych. Z czasem przed jaskiniami budowano kamienne domy, rozmieszczone tarasowo — tak, że dziedziniec górnego domu służył jako dach dolnego. Jednym z najbardziej znaczących zabytków Khndzoresku jest twierdza, która w latach 1728–1730 służyła jako baza wojskowa Mchitara Sparapeta. W różnych okresach we wsi zbudowano cztery kościoły, z których do dziś stoją św. Tadeusza (XVII–XVIII wiek) i św. Hripsime (1666). Ten drugi jest bazyliką trójnawową. Choć dziś znajduje się w ruinie, kościół Anapat był niegdyś ośrodkiem przepisywania i przechowywania rękopisów. Mchitar Sparapet jest pochowany na dziedzińcu tego kościoła. Na tym obszarze zachowały się liczne źródła, z których wiele nosi imiona swoich budowniczych — na przykład Ghandunts nov, Telunts i inne. W Khndzoresku znajduje się także pałac Melika Khaso (zbudowany w 1836 roku), a w pobliżu kościoła św. Tadeusza zachował się wykuty w skale zbiornik wodny. W czasach radzieckich, gdy pojawiła się potrzeba budowy nowych domów, mieszkańcy zaczęli rozbierać stare konstrukcje, wykorzystując kamienie do budowy nowej wsi. Spowodowało to znaczne szkody w historycznym i kulturowym krajobrazie, który do tego czasu był zachowany. W 2012 roku w Khndzoresku otwarto wiszący most o długości 160 metrów i wysokości 63 metrów. Łączy on dwie strony wąwozu Starego Khndzoresku — Ghandunts nov i Nerkin tagh (Dolną Dzielnicę). Cenne informacje o Khndzoresku przekazuje Stepanos Orbelian w swoim dziele historycznym „Historia prowincji Sjunik”.