Karahunj

Popularne nazwy Karahunj to między innymi Tsits Qarer (stojące kamienie), Dik-Dik Qarer oraz Zorats Karer, co oznacza „kamienie dni”. Inna interpretacja nazwy ""Zorats Karer"" to ""potężne kamienie"", podkreślająca energetyczną siłę i monumentalność megalitów. W latach 90. XX wieku miejsce to zostało nazwane Karahunj przez akademika i radiofizyka Parsama Herouniego. Herouni wskazywał, że XIII-wieczny historyk Stepanos Orbelian wspominał o wsi o nazwie Karunj w pobliżu Sisianu. Herouni interpretował słowo ""kar"" (kamień) jako kamień ""dźwięczący"" lub ""mówiący"", dostrzegając paralelę ze Stonehenge, którego nazwa również sugeruje ""mówiące kamienie"". Podobne struktury megalityczne występują w Szkocji, Francji, Egipcie, Irlandii i innych miejscach, gdzie historycznie wiązano je z obserwacjami astronomicznymi. Na początku XX wieku astronomowie tacy jak Camille Flammarion (Francja), William Olcott (USA) i Edward Maunder (Wielka Brytania) sugerowali, że pierwsze obserwacje astronomiczne i podział gwiazdozbiorów mogły powstać na Wyżynie Armeńskiej. Teoria ta zakłada, że na terenie historycznej Armenii istniały starożytne obserwatoria, które stały się podstawą rozwoju i rozpowszechniania wiedzy astronomicznej. Karahunj, wraz z Portasarem, centrum naukowym w Metsamorze, ośrodkami astronomicznymi w Selim i Sew Sar, starożytnymi wizerunkami gwiazd i ciał niebieskich, kalendarzami pasowymi, brązowymi modelami Układu Słonecznego oraz średniowiecznymi ormiańskimi tekstami astronomicznymi, wspiera tę perspektywę.