Kompleks klasztorny Hariczawank

Kompleks klasztorny Hariczawank, datowany na okres od VII do XIII wieku, znajduje się we wsi Haricz. Obejmuje kościoły św. Grzegorza i Świętej Bożej Rodzicielki, gawit, zakrystie, dzwonnicę, szkołę rękopisów/bibliotekę (częściowo zrujnowaną) oraz dwie kaplice. Pierwszy kościół, św. Grzegorza, jest centralnie kopułową budowlą na planie krzyża. Jego apsydy są pięcioboczne od zewnątrz i półkoliste wewnątrz. Masywna 16-boczna kopuła nadaje kościołowi majestatyczny wygląd. Dwie zakrystie dodano w X i XIII wieku. Nie zachowała się żadna historyczna inskrypcja wskazująca dokładną datę budowy tego kościoła. Dzwonnicę dobudowano w 1886 roku, obok kościoła św. Grzegorza. Hariczawank rozkwitał w XIII wieku, kiedy to w 1201 roku bracia Zakarianie, Zakare i Iwane, kupili Haricz od Pahlawunich i przekształcili go w ważne centrum kultury. Pod ich patronatem zbudowano drugi kościół, Świętej Bożej Rodzicielki, oraz ufortyfikowano klasztor. Kościół Świętej Bożej Rodzicielki jest kopułową salą z dwukondygnacyjnymi zakrystiami w każdym narożniku. Jego wystrój wnętrza jest dość skromny.