Galeria Sióstr Aslamazyan

To galeria malarek Mariam i Yeranuhi Aslamazyan w Giumri, otwarta w 1987 roku w dawnym domu mieszkalnym z czarnego tufu zbudowanym w latach 1880–1900, z kwiatowym ogrodem i gankami z drewnianą kratownicą. Budynek znajduje się na miejskiej liście nieruchomych zabytków historii i kultury.

Galeria prezentuje ponad 620 oryginalnych obrazów, prac graficznych i ceramiki Mariam i Yeranuhi Aslamazyan: pierwsze piętro poświęcone jest pracom Yeranuhi, a drugie – Mariam. Oprócz obrazów można tu zobaczyć ceramiczne talerze Mariam, wyroby garncarskie Yeranuhi i inne ręcznie wykonane przedmioty sióstr, takie jak misy, naczynia stołowe i świeczniki.

Budynek bardzo ucierpiał podczas trzęsienia ziemi w 1988 roku i przez pewien czas służył jako schronienie dla mieszkańców Giumri, którzy stracili domy; dopiero po latach ponownie stał się galerią. Odbudowano go w 2003 roku przy wsparciu fundacji „Lincy”.

Mariam i Yeranuhi Aslamazyan dorastały w środowisku ludzi kultury: ich ojciec, Arshak Aslamazyan, przyjaźnił się z architektami Torosem Toramanianem i Nikoghayosem Buniatyanem, orientalistą Hovsepem Orbelim oraz historykiem i językoznawcą Nikoghayosem Marrem. Siostry odegrały znaczącą rolę w sztuce i kulturze Związku Radzieckiego, a niektóre prace Mariam, w tym „Ormiańska martwa natura” (1955) i „Czerwony kwiat kaktusa” (1957), znajdują się w Państwowej Galerii Tretiakowskiej.