Harichavank, wycieczka po mieście Giumri, Muzeum Dzitoghtsyan, Czarna Twierdza

Kompleks klasztorny Haricz znajduje się w regionie Szirak, na północnym zboczu góry Aragac. Składa się z dwóch kościołów: św. Grzegorza i św. Astwacacin, przedsionka, dzwonnicy, skarbców, kaplicy, szkoły i innych budynków. Nie zachowały się jasne informacje o budowie pierwszego kościoła klasztoru, ale analiza inskrypcji na ścianach dowodzi, że kościół pochodzi z VII wieku. Hariczawank był ważnym ośrodkiem edukacyjnym, który rozkwitał szczególnie w XIII wieku. Jest to kolejny przykład ormiańskiej średniowiecznej myśli architektonicznej, odzwierciedlenie ducha epoki i świadek historii. Słynny ormiański pisarz Awetik Isahakjan otrzymał podstawowe wykształcenie w miejscowej szkole.

Drugie co do wielkości miasto Armenii, Giumri, które nazywano również Leninakanem, Aleksandropolem, a w oryginalnej wersji ormiańskiej Kumajri, było zamieszkane od III tysiąclecia. Po przebyciu bardzo długiej drogi historycznej Giumri prezentuje się dziś swoim Starym Miastem, które najlepiej zachowało się w centrum miasta. Każdy budynek w Giumri ma swoją historię, bogatą w ducha ormiańskiej architektury średniowiecznej. To turystyczne miasto jest atrakcyjne ze względu na piękne budynki, ulice, kościoły oraz, oczywiście, niepowtarzalny, wyjątkowy klimat Giumri; w końcu Giumri jest centrum humoru, sztuki i rzemiosła Armenii. Trzy słynne kościoły Giumri oraz Czarna Twierdza są również uwzględnione w zwiedzaniu miasta.

Dom-Muzeum Dzitoghtsyan znajduje się w centrum Gyumri i ukazuje codzienne życie, kulturę oraz historię miasta. Muzeum mieści się w rezydencji rodziny Dzitoghtsyan, zbudowanej w 1872 roku, która słynie z pięknego połączenia czerwonego i czarnego kamienia tufowego. W 1984 roku budynek przekształcono w muzeum prezentujące strukturę samorządu, rzemiosło, życie społeczne i kulturę duchową Aleksandropola (obecnie Gyumri) od lat 60. XIX wieku do lat 20. XX wieku. W salach wystawowych znajdują się także zrekonstruowane wnętrza zamożnych i rzemieślniczych domostw z tamtej epoki.

Czarna Twierdza to obronna forteca zbudowana z czarnego kamienia. Wzniesiono ją w 1834 roku po drugiej wojnie rosyjsko-perskiej. Na szczególną uwagę zasługuje system odwadniający, który chronił mury zamku przed deszczem. Czarna Twierdza, obecnie przekształcona w centrum turystyczne, przypomina odwiedzającym o swojej militarnej przeszłości.