Klasztor Arates

Arates to kompleks klasztorny złożony z dwóch kościołów, dwóch narteksów i pięciu kaplic, uważany za jeden z najwspanialszych przykładów architektury ormiańskiej. Przez wieki był ośrodkiem pielgrzymkowym i edukacyjnym.

Kompleks założono w VII wieku, choć nie zachowały się żadne budowle z tamtego okresu, a pierwsza pisemna wzmianka o nim pochodzi z IX wieku. Najstarszy kościół, Świętego Sionu, zbudowano w X wieku, a drugi, Najświętszej Matki Bożej, pochodzi z XI wieku.

Oprócz kościołów, narteksów i kaplic na terenie klasztoru znajdują się liczne chaczkary (kamienie krzyżowe) z X–XVII wieku, świadczące o wysokim kunszcie ormiańskich mistrzów. Kompleks był niegdyś otoczony potężnym murem obronnym; do XVII wieku większość z niego uległa zniszczeniu i zachował się jedynie odcinek północny.

Klasztor ma nie tylko wartość religijną, ale i ogromną wartość kulturową, ponieważ odzwierciedla tradycje architektoniczne i etapy rozwoju średniowiecznej Armenii. Odegrał znaczącą rolę zarówno w życiu duchowym, jak i kulturalnym.