# Obiekty Światowego Dziedzictwa UNESCO w Armenii
Armenia jest często opisywana jako „muzeum pod gołym niebem”. W całym kraju wielowiekowe kościoły, klasztory i stanowiska archeologiczne odzwierciedlają różne etapy rozwoju kultury i architektury ormiańskiej.
Niektóre z tych zabytków otrzymały jedną z najwyższych form międzynarodowego uznania: wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Obecnie Armenia ma na tej liście trzy dobra kulturowe: **Klasztory Haghpat i Sanahin**, **Katedrę i kościoły Eczmiadzynu oraz stanowisko archeologiczne Zwartnocu** oraz **Klasztor Geghard i górną dolinę Azat**.
## Haghpat i Sanahin: ośrodki kultury średniowiecznej Armenii
Położone w prowincji Lori, Haghpat i Sanahin należą do najważniejszych przykładów średniowiecznej architektury ormiańskiej.
Oba klasztory rozwijały się od X wieku i służyły nie tylko jako instytucje religijne, lecz także jako ważne ośrodki edukacji i kultury. Rozkwitały tu tradycje nauki, pisania rękopisów i kształcenia.
UNESCO uznaje Haghpat i Sanahin za ważne przykłady rozwoju ormiańskiej architektury religijnej między X a XIII wiekiem. Haghpat został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa w 1996 roku, a obiekt rozszerzono o Sanahin w 2000 roku.
## Eczmiadzyn i Zwartnoc: dziedzictwo ormiańskiej architektury chrześcijańskiej
Wagharszapat zajmuje centralne miejsce w chrześcijańskiej historii Armenii. Dobro Światowego Dziedzictwa UNESCO obejmuje **Katedrę Matkę Świętego Eczmiadzynu, kościoły św. Hripsime, św. Gajane i Szoghakat**, a także **stanowisko archeologiczne Zwartnocu**.
Razem te zabytki przedstawiają ważne etapy formowania się i rozwoju ormiańskiej architektury kościelnej.
Katedra w Zwartnocu, zbudowana w VII wieku, jest szczególnie niezwykła. Choć do dziś przetrwała w ruinie, jej pozostałości nadal ukazują skalę i architektoniczną złożoność pierwotnej budowli.
Katedra i kościoły Eczmiadzynu oraz stanowisko archeologiczne Zwartnocu zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2000 roku.
## Geghard: gdzie architektura i natura stają się jednością
Geghard jest jednym z najbardziej charakterystycznych kompleksów klasztornych Armenii. Kilka jego kościołów i grobowców zostało częściowo lub całkowicie wykutych w otaczającej skale.
Klasztor był historycznie znany jako Ayrivank, co oznacza „Klasztor Jaskini”, podczas gdy większość głównych budowli zachowanych do dziś pochodzi z XII i XIII wieku.
To, co czyni Geghard szczególnie wyjątkowym, to jego związek z otaczającym krajobrazem. Klasztor, klify i górna dolina Azat razem tworzą zintegrowany krajobraz kulturowy.
**Klasztor Geghard i górna dolina Azat zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2000 roku**.
## Co oznacza status Światowego Dziedzictwa UNESCO?
Aby zostać wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, obiekt musi posiadać **„wyjątkową uniwersalną wartość”** — co oznacza, że jego znaczenie wykracza poza granice państwowe i jest ważne dla całej ludzkości.
Trzy obiekty Światowego Dziedzictwa Armenii reprezentują różne etapy rozwoju kulturowego kraju. Haghpat i Sanahin odzwierciedlają rozkwit średniowiecznej kultury klasztornej; Eczmiadzyn i Zwartnoc ukazują rozwój wczesnochrześcijańskiej architektury ormiańskiej; a Geghard demonstruje wyjątkową relację między architekturą a środowiskiem naturalnym.
Dziedzictwo UNESCO Armenii nie ogranicza się do zabytków. Kilka ormiańskich tradycji jest również reprezentowanych na listach niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO, w tym **muzyka duduku, rzemiosło tworzenia chaczkarów, kultura wypieku lawaszu i Kochari**.
Należą one jednak do innych programów UNESCO i nie należy ich mylić z obiektami wpisanymi na Listę Światowego Dziedzictwa.
Odwiedzanie obiektów UNESCO w Armenii daje możliwość poznania różnych okresów kultury ormiańskiej podczas jednej podróży — od wczesnochrześcijańskiej architektury po rozkwit tradycji klasztornych średniowiecza. Stanowią one ważną część historii Armenii, a zarazem część dziedzictwa kulturowego ludzkości.