Zespół klasztorny Hnevank

Na wschód od wsi Kurtan w Lori znajduje się zespół klasztorny Hnevank, zbudowany w VII wieku. W centrum kompleksu stoi główny kościół, zbudowany z żółtawego, precyzyjnie ciosanego felsytu. Jest to budowla kopułowa o trzech apsydach, z wnętrzem na planie krzyża i prostymi, surowymi ścianami zewnętrznymi. Przejście do kopuły wspierają dwa rzędy tromp, a bęben ma na zewnątrz kształt ośmioboku. Okna, które oświetlają apsydy i elewacje bębna, obramowane są delikatnymi ornamentami roślinnymi i geometrycznymi, odzwierciedlającymi kunszt i gust średniowiecznych rzemieślników. Nazwa Hnevank pojawia się również w źródłach gruzińskich, w związku z nadaniem przez króla Gruzji Dawida Budowniczego. W 1123 roku przekazał on Lori-Tashir Ivane Orbelianowi, którego syn Smbat w 1154 roku odnowił główny kościół Hnevanku, co potwierdza gruzińska inskrypcja na gzymsie kopuły. W tym samym okresie kompleks został rozbudowany: od zachodu dobudowano narteks, a na północ od narteksu dołączono kopułową jednonawową salę. Pomimo trudów czasu i ciężaru historii Hnevank przetrwał, choć częściowo zrujnowany. Na początku XIII wieku do kompleksu dobudowano południowy kościół kopułowy z półkolistą apsydą. Nad wejściem znajdują się inskrypcje opisujące jego budowę. Na północ od narteksu zachowały się niektóre części kościoła jednonawowego. Wokół kompleksu nadal można zobaczyć pozostałości budynków mieszkalnych i gospodarczych, z których część mogła służyć jako cele klasztorne lub rezydencja opata.