Kompleks klasztorny Haghpat

Kompleks klasztorny Haghpat został założony w 976 roku, za panowania króla Aszota III z dynastii Bagratynidów, i zbudowany na wyniesionej południowo-wschodniej części wioski. Kompleks składa się z katedr, sal gavitowych, kaplic, skryptorium, dzwonnicy, refektarza i mauzoleów. Główny kościół, Surb Nshan (Święty Znak), został zbudowany między 970 a 991 rokiem przez królową Chosrowanusz. Jest to kościół kopułowo-krzyżowy, prostokątny z zewnątrz i w kształcie krzyża wewnątrz. Wśród zachowanych fresków znajdują się przedstawienie Chrystusa i niektóre sceny ewangeliczne. Główny gavit przylega do zachodniej strony Surb Nshan i został zbudowany w XIII wieku przez księżniczkę Mariam. Wyróżnia się swoją kubaturą i kamiennymi inskrypcjami. Na południe i północ od głównego kościoła znajdują się kościoły św. Grzegorza i Świętej Matki Bożej, oba o planie krzyżowym i z kopułą. Na północ od katedry znajduje się kaplica Hamazasp, która obejmuje małą kaplicę oraz, od południa, odbudowane skryptorium. Skryptorium było uważane za ważny ośrodek przepisywania rękopisów, gdzie przechowywano i kopiowano starożytne manuskrypty. Najbardziej godną uwagi budowlą w kompleksie jest trzykondygnacyjna dzwonnica, wieżowa konstrukcja o planie krzyżowym, zwieńczona kopułą. Jest niezwykła ze względu na swoją architektoniczną harmonię i elegancję. Na północy znajduje się refektarz, sklepiona sala z dwiema kolumnami. Kompleks zawiera również sale arkadowe, które służyły jako mauzolea, z podłogami pokrytymi płytami nagrobnymi i mieszczące słynny chaczkar Amenaprkich (Krzyż-Zbawiciel).