Twierdza Baghaberd

Baghaberd, znana również jako Twierdza Kapan, położona jest na zachód od miasta Kapan, przy drodze do Kajaranu, na lewym brzegu rzeki Voghji. Jest jedną z największych budowli obronnych w Armenii i od IV–V wieku znana była jako niezdobyta twierdza. Jej znaczenie szczególnie wzrosło w X–XII wieku, gdy służyła jako stolica Królestwa Syunik, znanego również jako Królestwo Bagratydów. W 1103 roku, po zniszczeniu miasta Kapan, Baghaberd stał się stolicą królestwa. Uważano go za dobrze chronione schronienie, gdzie książęta Syuniku przechowywali swoje skarby i rękopisy w czasach zagrożenia. W 1170 roku Seldżukowie z Gandży zdobyli twierdzę, wymordowali ludność, spalili ponad 10 000 rękopisów należących do klasztoru Tatev i splądrowali jego skarby. Po tym niszczycielskim wydarzeniu Baghaberd nigdy nie został odbudowany. Dziś pozostały jedynie ruiny twierdzy, położone u zbiegu rzeki Voghji i jej lewego dopływu, Giratagh. Ruiny wskazują, że twierdza miała niegdyś podwójne mury obronne z wieżami. Zbudowana została na cyplu i posiadała trójpoziomowy system obronny: pierwszy poziom biegł wzdłuż podstawy klifu, drugi około 150 metrów wyżej, a trzeci na szczycie. Twierdza miała podziemne przejścia, wykute w skale schrony i kanały wodne, których ślady są widoczne do dziś. Zachowały się także fragmenty murów o wysokości 6–8 metrów.