Góra Ażdahak: od legendy o smokach po błękitne jezioro w wulkanicznym kraterze 🌋

Legenda o Ażdahaku 

Według „Historii Armenii” Mojżesza z Chorenu oraz dawnych legend Ażdahak był potężnym i podstępnym królem Medii. W ludowych opowieściach przypisywano mu nadprzyrodzone cechy, uważając go za króla ludzi-smoków, który władał mrocznymi siłami i demonami.
​Punkt kulminacyjny legendy wiąże się z konfliktem między ormiańskim królem Tigranem Jervanduni a Ażdahakiem. Ten ostatni ma straszliwy sen, w którym młody król Armenii go pokonuje. Budząc się przerażony, Ażdahak postanawia podstępnie zabić Tigrana i prosi o rękę jego siostry, Tigranuhi.
​Jednak Tigranuhi, odkrywając zdradziecki plan męża, potajemnie wysyła wieść do brata. Król Tigran zbiera wojska Armenii, wypowiada wojnę Medii i osobiście staje do pojedynku z Ażdahakiem. ​„Tigran starł się z Ażdahakiem, przebił jego pancerz swoim żelaznym oszczepem, wbił broń w płuca i gdy cofnął rękę, wraz z bronią wyciągnął połowę jego płuc...” — tak ojciec historii Chorenaci opisuje zwycięstwo ormiańskiego wojownika.

​Jak legenda wiąże się z górą? 

Ludowe opowieści mówią, że po walce król smoków Ażdahak został zrzucony na najwyższy szczyt gór Geghama, który otrzymał jego imię. A wulkaniczny krater na szczycie, gdzie dziś utworzyło się krystalicznie czyste jezioro, według legendy jest właśnie tym miejscem, skąd niegdyś do nieba wznosiły się ziejące ogniem smoki.

Jeśli legendy przeniosły Cię w odległą przeszłość, to fizyczna podróż na Ażdahak zabierze Cię na zupełnie inną planetę. Ażdahak (3597 m) jest najwyższym punktem pasma Geghama i 4. najwyższą górą Armenii (po trzech szczytach Aragacu).
 

​5 ciekawych faktów o Ażdahaku, które Cię zaskoczą:

1․Ażdahak jest wygasłym wulkanem. Jego ostatnia erupcja miała miejsce około 1900 roku p.n.e. (z fantastyczną dokładnością plus-minus). To właśnie w wyniku tej erupcji uformował się ogromny krater na szczycie. 

2․Na szczycie góry, bezpośrednio w kraterze, znajduje się jezioro o wyjątkowym pięknie. Nie ma odpływu i jest zasilane wyłącznie topniejącym śniegiem oraz deszczem. Latem woda staje się tak przejrzysta i błękitna, że odbija całe niebo.
 

3․Skały góry są bogate w żużel, pumeks i obsydian (wanakat). Z tego powodu zbocza góry są zabarwione na jaskrawoczerwone, szare i czarne kolory, co tworzy idealne kosmiczne, „marsjańskie” tło do zdjęć. 
 

4․U podnóża góry i na przyległych zboczach zachowały się tysiące petroglifów. Przedstawiają one nie tylko zwierzęta, ale także symbole słońca, księżyca i gwiazd. Naukowcy uważają, że był to astronomiczny „kalendarz” starożytnych ludzi. 
 

5․Góry Geghama słyną ze swoich menhirów — ogromnych wiszapakarów poświęconych kultowi wody, wzniesionych tysiące lat temu i do dziś strzegących spokoju wysokogórskich jezior.