Eczmiadzyn i Zwartnoc

Zgodnie z tradycją główny kościół został zbudowany w miejscu, gdzie zstąpił Miazdzin, Eczmiadzyn. W wizji Grzegorza Chrystus wskazuje miejsce głównej świątyni złotym młotem.
Założony w 303 roku, ten kościół miał stać się ważnym świadkiem i uczestnikiem historii narodu ormiańskiego. Jako najważniejsze centrum światowej sieci Kościoła Ormiańskiego, Katedra w Eczmiadzynie obejmuje dziś rozległy obszar, w tym wiele starych i nowych kościołów, budowli świeckich, bibliotek, seminarium itp.

Seria wspaniałych kościołów z VII wieku jest kontynuowana przez kościół św. Gajane, który został założony zaledwie 12 lat później niż kościół św. Hripsime. Ta świątynia, zbudowana w 630 roku, została wzniesiona na grobie chrześcijańskiej dziewicy, która zmarła w Armenii pod koniec III i na początku IV wieku, około 3 wieki po jej śmierci. Kościół został odrestaurowany w 1652 roku. Na dziedzińcu znajduje się wiele trumien, wśród nich znane postacie wojskowe i kulturalne narodu ormiańskiego.

Według ekspertów architektura kościoła św. Hripsime jest uważana za jeden z najlepszych przykładów ormiańskiej architektury. To właśnie tutaj po raz pierwszy zastosowano ormiańskie nisze zapewniające odporność sejsmiczną. Budowę ogromnego kościoła ukończono w 618 roku, pozostawiając po sobie wielkie dziedzictwo architektoniczne, którego detale są wykorzystywane do dziś.

Mimo zniszczenia, Zvartnots nadal pozostaje wyjątkowy pod względem znaczenia duchowego, kulturowego i architektonicznego. Ten ogromny kościół nazwany na cześć aniołów był budowany przez 9 lat i został konsekrowany w 652 roku. Wspaniała świątynia o wysokości 46–49 metrów została zniszczona, prawdopodobnie w wyniku trzęsienia ziemi, po czym w Armenii nie budowano już takich kościołów. Rzeczywisty wygląd Zvartnots przez długi czas pozostawał nieznany, dopóki architekt T. Toramanian nie zaproponował prawdziwej pierwotnej formy kościoła, co później zostało potwierdzone przez inne fakty historyczne.

• opłata za wstęp (1,500 AMD)