Klasztor Saghmosawank

Kompleks klasztorny Saghmosawank znajduje się we wsi Saghmosawan, w armeńskiej prowincji Aragacotn. Nazwa Saghmosawank prawdopodobnie pochodzi od ormiańskiego słowa „saghmos”, oznaczającego psalm lub hymn, odnoszącego się do duchowych śpiewów wykonywanych podczas nabożeństw. Klasztor nazwano Saghmosawank, ponieważ często wykonywano tam psalmy. Podobnie jak wiele ormiańskich kościołów, Saghmosawank ma naturalną akustykę, co prawdopodobnie wpłynęło na jego nazwę. Znaczna liczba średniowiecznych ormiańskich kościołów została zbudowana z precyzyjnymi wyliczeniami akustycznymi, co odzwierciedla wyjątkowe mistrzostwo ormiańskich architektów i budowniczych. Saghmosawank po raz pierwszy wspomniano w źródłach historycznych w XII wieku, gdy mieszkał tam wardapet Hovhannes Mounj i założył szkołę. Jednak kompleks klasztorny w znanej nam formie ukształtował się w XIII wieku pod patronatem szlacheckiej rodziny Wachutianów, za których czasów klasztor stał się centrum duchowym i kulturalnym. Warto zauważyć, że Hovhannavank również rozkwitał pod rządami Wachutianów i stał się ich rodowym klasztorem. Główna budowla kompleksu, kościół Surb Sion (Święty Syjon), została wzniesiona w 1215 roku dzięki fundacji Wacze Wachutiana i jego żony Mamakhatun. Budowa trwała około 20 lat i została ukończona w 1235 roku. Następnie Kurd Wachutian, syn Wacze Wachutiana, kontynuował rozwój kompleksu. Zainicjował budowę kościoła Surb Astwacaczin, drugiego kościoła klasztoru. W latach 40. XIII wieku rozpoczął również budowę gawitu Hovhannavanku, podkreślając zaangażowanie rodziny Wachutianów w rozbudowę swoich ośrodków duchowych.