Kościół św. Hovhannesa Mkrticza (Szuszi)

Region

Arcach

Odległość od Erywania

339.7 km

Typ

Klasztor/Kościół

W historycznej Górnej, czyli Nowej Dzielnicy Szuszi, stoi Kościół św. Hovhannesa Mkrticza, znany także pod inną nazwą: Kościół Karabachczyków. Nazwa ta odzwierciedla jego historyczne pochodzenie — został założony przez wspólnotę, która przeniosła się tu z różnych wsi w całym Arcachu. Początkowo świątynia była skromną drewnianą budowlą, ale w 1847 roku odbudowano ją w kamieniu, tworząc pełnoprawny kompleks obejmujący zarówno kościół, jak i jego dzwonnicę. W górnej części wejścia do dzwonnicy, po lewej i prawej stronie, zachowały się inskrypcje budowlane, potwierdzające datę budowy i związane z nią fakty historyczne. W mowie potocznej kościół nazywano niekiedy „Kanach Zham” (Zielona Kaplica), na pamiątkę jego niegdyś zielonej kopuły, która przez wiele lat wyróżniała się w otaczającym krajobrazie. Pod względem architektonicznym Kościół św. Hovhannesa Mkrticza wyróżnia się rzutem w kształcie krzyża i wydłużonymi proporcjami. Po stronie wschodniej znajduje się półkolista apsyda, flankowana przez ramiona południowe i północne, tworząc dwuczęściową salę modlitewną. Pierwsza część, prostokątna sala, rozciąga się przed apsydą, natomiast druga, niemal kwadratowe pomieszczenie, znajduje się za dzwonnicą. Co warte odnotowania, dzwonnica nie jest odrębną budowlą, lecz integralną częścią całej konstrukcji kościoła. Wejście znajduje się na fasadzie zachodniej, prowadząc przez dzwonnicę, co podkreśla ceremonialny charakter tego miejsca. Ponieważ posadzka kościoła leży około dwóch metrów wyżej niż poziom dziedzińca, przed wejściem zbudowano dziesięć stopni z murami oporowymi, uwypuklając symboliczne, sakralne wznoszenie się do świątyni. Wewnątrz sala modlitewna podzielona jest na dwie części. Pierwsze, niemal kwadratowe pomieszczenie, przykryte jest sklepieniem typowym dla budowli dwuspadowych. Nad drugą, wydłużoną salą wznosi się kopuła, wsparta na starannie ciosanych kamiennych filarach. Przejście od kwadratowej podstawy kopuły do samej kopuły osiągnięto dzięki unikalnej technice pendentywów, wiernej tradycyjnemu duchowi architektury ormiańskiej. W odróżnieniu od wielu innych kościołów, zakrystie w tym kościele znajdują się pod apsydą, z bezpośrednim dostępem z sali modlitewnej. Podobne rozwiązanie można spotkać w Kościele Gtczawank, który również ma strukturę sali sklepionej. Kościół zbudowany jest z kremowego, starannie i zgrubnie ciosanego wapienia. Najważniejsze elementy architektoniczne — narożniki, gzymsy, łuki, kopuły i schody — wykonano z niezwykłą precyzją i kunsztem. Jasne wnętrze kościoła zawdzięczamy ośmiu dużym oknom otwartym w ścianach sali modlitewnej, z których trzy znajdują się w apsydzie, tworząc dobrze oświetloną i duchowo kameralną atmosferę. Pod względem formy architektonicznej i wyglądu Kościół św. Hovhannesa Mkrticza harmonijnie wpisuje się w zieloną scenerię Szuszi, a także pełni znaczącą rolę urbanistyczną, będąc centralnym elementem organizującym miejscowe otoczenie.