Jezioro Sewan, Sewanawank, Haghartsin, Goszawank, kompleks Starego Dilidżanu

Położone 1900 metrów nad poziomem morza, Sewan jest drugim najwyżej położonym jeziorem na świecie z zasobami słodkiej wody. Sewan, pochodzenia wulkanicznego, otoczone jest pasmami górskimi, podzielone na dwie części oraz jeden duży półwysep. Jezioro Sewan cieszy się dużą popularnością wśród turystów zarówno pod względem aktywnego, jak i biernego wypoczynku. Przy maksymalnej głębokości 83 metrów Sewan jest jedynym z trzech historycznych jezior Armenii położonym na terytorium Republiki Armenii.

Mariam, córka króla Aszota I, obiecała zbudować 30 kościołów ku czci swojego zmarłego męża. Dotrzymała obietnicy przez całe swoje życie. Jeden z nich, Sewanawank, został zbudowany w 874 roku. Założony w IV wieku Sewanawank przeżywał swój rozwój w IX wieku. Oprócz dwóch zachowanych kościołów na szczególną uwagę zasługuje unikalny chaczkar z XVII wieku, z licznymi scenami biblijnymi. Nazwa stolicy, Erywań, została po raz pierwszy zapisana na kopule Sewanawanku.

Chociaż w Armenii przy budowie zwyczajowo używa się głównie tufu lub bazaltu, do budowy klasztoru Haghartsin wykorzystano dwa rodzaje kamienia: trawertyn i bazalt. Zbudowany z białego kamienia klasztor ten od X wieku zajmuje własne miejsce w kulturze i edukacji Armenii. Klasztor budowano przez około trzy stulecia, w pięknej dolinie lasów Tawusz, w samym sercu lasu. Znajduje się tu również refektarz klasztorny, uważany za arcydzieło architektury. Oprócz samych zabudowań znajduje się tu także królewskie mauzoleum. A tak przy okazji, niedaleko stąd sprzedają bardzo smaczną gatę.

Jednym z najsłynniejszych duchowych i edukacyjnych ośrodków średniowiecznej Armenii jest Goszawank, który swoją nazwę zawdzięcza wszechstronnie utalentowanemu duchownemu i uczonemu Mchitarowi Goszowi. Stworzony przez niego zbiór praw jest uważany za wyjątkowy jak na swoje czasy i do dziś był wykorzystywany w wielu systemach prawnych świata. Kompleks klasztorny składający się z pięciu kościołów, trzech kaplic, przedsionka i refektarza nie pozostawi obojętnym żadnego ciekawego świata turysty. Klasztor znajduje się we wsi Gosz o tej samej nazwie. Na szczególną uwagę zasługuje haftowany chaczkar z XIII wieku, autorstwa mistrza Poghosa.

Wycieczka kończy się kompleksem Starego Dilijanu. Na ulicy Sharambeyan można zobaczyć typowe domy z XIX wieku i drewniane balkony. Ulica ta uważana jest za zbiorowy obraz Starego Dilijanu, w którym odzwierciedla się słynny styl architektoniczny Dilijanu.