Klasztor Marmashen, wycieczka po mieście Giumri

Kompleks klasztorny Marmashen położony jest na lewym brzegu rzeki Achurian i przez wieki był jednym z najważniejszych ośrodków kulturowych i duchowych prowincji Szirak. Marmashen został zbudowany w X wieku, za panowania Vahrama Pahlavuniego, o czym świadczy historyk i geograf Stepanos Asoghik. Klasztor składał się z czterech kościołów, przedsionka, dzwonnicy i cmentarza. Na przestrzeni wieków kompleks klasztorny Marmashen był wielokrotnie atakowany przez obcych najeźdźców, Turków seldżuckich i Mongołów. Niestety, ataki te doprowadziły do utraty dawnego znaczenia i wyglądu kompleksu klasztornego.

Giumri jest drugim co do wielkości miastem Armenii, znanym ze swojej bogatej historii i kultury. Odwiedzający mogą zwiedzić liczne zabytki historyczne i kulturalne, takie jak English Hall, kościół Najświętszej Marii Panny oraz historyczne centrum Giumri. Miasto słynie również z tradycyjnej gościnności i pysznej kuchni.

Spośród wielu kościołów w Giumri największy jest kościół św. Astwacacin, czyli Yot Verk (Siedem Ran). Zbudowany asymetrycznie kościół Yot Verk został konsekrowany w 1886 roku i otrzymał swoją wyjątkową ludową nazwę od ikony Mariam Astwacacin, która przedstawia jej siedem ran. Ikona została przywieziona tutaj z Armenii Zachodniej, a następnie zdecydowano o przeniesieniu jej do Hariczawanku ze względów bezpieczeństwa, ale mieszkańcy Giumri na to nie pozwolili, zatrzymując ją w swoim mieście. Kościół Yot Verk, zdobiący główny plac miasta, jest jednym z dwóch dużych kościołów, z których drugim jest św. Amenaprkicz.

Św. Nszan jest trzecim co do wielkości kościołem w Giumri. To kolejny kościół z XIX wieku, który powiela styl ormiański. W latach radzieckich kościół został zamieniony w magazyn, a trzęsienie ziemi zniszczyło kopuły, które na szczęście zostały później odrestaurowane.

Zbudowany w 1873 roku kościół powtarza główną świątynię Ani, dawnej stolicy Armenii. Później, w latach radzieckich, służył jako sala filharmonii. Ten gigantyczny, 36-metrowy kościół został uszkodzony podczas trzęsienia ziemi w 1988 roku. Obecnie jest odnawiany.

Czarna Twierdza to obronna forteca zbudowana z czarnego kamienia. Została wzniesiona w 1834 roku po drugiej wojnie rosyjsko-perskiej. Na szczególną uwagę zasługuje system odwadniający, który chronił mury twierdzy przed deszczem. Czarna Twierdza, obecnie przekształcona w centrum turystyczne, przypomina odwiedzającym o swojej militarnej przeszłości.