Ośrodek narciarski Caghkadzor, Keczaris, kolejka linowa, jezioro Sewan, Sewanawank, Dilidżan, klasztor Haghartsin

Tsaghkadzor to jedno z najpiękniejszych i najbardziej turystycznych miast w Armenii. Jest urocze o każdej porze roku i ulubionym miejscem mieszkańców oraz turystów. Tsaghkadzor słynie z najlepszych w Armenii uzdrowisk, miejsc rozrywki, zachwycającej przyrody i zabytków kultury. Znajduje się zaledwie 50 km od stolicy. Położone na wysokości 1840 metrów nad poziomem morza, Tsaghkadzor uważane jest za jedno z najlepszych miejsc do biernego i aktywnego wypoczynku.

Kompleks klasztorny Kecharis to jeden z najważniejszych zabytków kultury Tsaghkadzoru. Cztery kościoły kompleksu klasztornego zbudowano w XI-XIII wieku. Dzięki unikatowej architekturze i bogatej historii Kecharis przez wieki był jednym z wybitnych ośrodków kościelnych i piśmienniczych Armenii, za sprawą książąt Pahlavuni i Proshian. Kompleks składa się z czterech kościołów, przedsionka, kaplic i około trzydziestu chaczkarów (XI-XVII wiek). Na przestrzeni wieków klasztor był wielokrotnie niszczony i odbudowywany. Obecny wygląd kompleksu klasztornego zawdzięcza się austriacko-ormiańskiemu filantropowi Vladimirowi Harutyunyanowi.

Położone 1900 metrów nad poziomem morza, Sewan jest drugim najwyżej położonym jeziorem słodkowodnym na świecie. Sewan, pochodzenia wulkanicznego, otoczony jest pasmami górskimi i podzielony na dwie części oraz jeden duży półwysep. Jezioro Sewan cieszy się dużą popularnością wśród turystów, zarówno tych szukających aktywnego, jak i biernego wypoczynku. Przy maksymalnej głębokości 83 metrów Sewan jest jedynym z trzech historycznych jezior ormiańskich położonym na terytorium Republiki Armenii.

Mariam, córka króla Aszota I, obiecała zbudować 30 kościołów ku czci swojego zmarłego męża. Dotrzymywała tej obietnicy przez całe życie. Jeden z nich, Sevanavank, został zbudowany w 874 roku. Założony w IV wieku, Sevanavank przeżył swój rozkwit w IX wieku. Poza dwoma zachowanymi kościołami na szczególną uwagę zasługuje unikatowy chaczkar z XVII wieku, z licznymi scenami biblijnymi. Nazwa stolicy, Erywań, została po raz pierwszy zapisana na kopule Sevanavank.

Chociaż w Armenii zwyczajowo do budowy używa się głównie kamieni tufowych lub bazaltowych, do budowy klasztoru Haghartsin użyto dwóch rodzajów kamienia: trawertynu i bazaltu. Zbudowany z białego kamienia klasztor ma swoje miejsce w ormiańskiej kulturze i edukacji od X wieku. Klasztor był budowany przez około trzy stulecia, w pięknej dolinie lasów Tawusz, w samym sercu lasu. Znajduje się tu również refektarz klasztoru, uważany za arcydzieło architektury. Oprócz właściwych budowli znajduje się tu także królewskie mauzoleum. Nawiasem mówiąc, w pobliżu sprzedawana jest bardzo smaczna gata.

Wycieczka kończy się kompleksem Starego Dilijanu. Na ulicy Sharambeyan można zobaczyć typowe domy z XIX wieku i drewniane balkony. Ulica ta uważana jest za zbiorowy obraz Starego Dilijanu, w którym odzwierciedla się słynny styl architektoniczny Dilijanu.